| رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند |
|
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند |
| من ار چه در نظر یار خاکسار شدم |
|
رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند |
| چو پرده دار به شمشیر میزند همه را |
|
کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند |
| چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است |
|
چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند |
| سرود مجلس جمشید گفتهاند این بود |
|
که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند |
| غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه |
|
که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند |
| توانگرا دل درویش خود به دست آور |
|
که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند |
| بدین رواق زبرجد نوشتهاند به زر |
|
که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند |
| ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ |
|
که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند |
