هو الرفیق

خود را در آینه عاشقی و معشوقی بر خود عرضه کرد و حسن خود را بر نظر خود جلوه داد.ازروی ناظری و منظوری  نام عاشقی ومعشوقی پیدا امد"( فخر الدین عراقی ،لمعات .انشارات مولی1363.ص 49) روح الهی در قالب حیوان دمیده شد .ظاهرا منطقی به نظر نمی رسید(ظرفیت عشق ورای منطق است) فرشتگان الهی که کاملا منطقی خلق شده بودند اعتراض کردند که این چه موجودی است که در شکل و صورت با بهایم و حیوانات یکی است وقرار است جانشین وخلیفه خدا بر روی زمین شود.خداوند فرمود چیز هائی است که شما نمی دانید و به انان عظمت انسان را نشان داد.نمی دانم شاید اول به انان مهربانی ابراهیم را داد و گفت حالا اسماعیل را با دست خودت قربانی کن یا شاید همچون یوسف شرایط سختی برایشان فراهم اورد وشاید محمد را به ایشان نشان داد که دندان شکسته اش را به خدا نشان می داد و می گفت خدا مردمانم را به راه راست هدایت کن  ...هر چه بود فرشتگان به درگاه الهی به سجده افتادند و گفتند خدایا تو میدانی وما نمی دانیم....و خدا به انسان که عزیز خدا بود گفت هر چند روزی را از خوردن و اشامیدن و شیوه حیوانی  دست بکش تا با روحی که از روز نخست در تو دمیده ام بیشتر مانوس شوی .این شد که رمضان را ماه ضیافت الهی نامیدند تا کام بگیرد از انچه بهایم در دنیا ان را درک نمی کنند نه چها رپایان و نه دو پایان...