|
|
 |
|
|
|
یارفیق ادم ها در برداشت عرفا اسباب تجلی اسماء وصفات بی انتهای خداوند در عالمند و ممکن است بر شخصی حالاتی پدیدار شود که نه از روزنخست خلقت انسان برای کسی حادث شده باشد ونه در اینده بر کسی پدیدار شود. در جوامع متمدن امروزی نیز فضای شخصی هرکس را به جغرافیای شخصی تعبیر کرده اند(برای اولین بار دیوید ویدنتال این اصطلاح را بکار برده است) و دست یازیدن به ان را خرد جمعی می گویند . هر چه نمایان تر بهتر. بنا براین اگر هر کسی نه اینکه شاعر باشد ویا نویسنده حرفه ای ،فقط انچه بر وی می گذرد بنویسد و پیرامونش با همان حال و هوای کاملا خاص خودش توضیح دهد ،گنجینه ی گرانبهائی از تجربیات ناب وبی بدیل انسانی تدوین شده است ومی توان به اینده امید وار تر بود. در بسیاری از وبلاگ ها می بینم دوستان خوب وپر کارم از کتاب هاوروایت های تاریخی استفاده می کنند که بعضا منبع و ماخد معلومی ندارند.من زحمت این عزیزان را بی هوده نمی دانم اما مثل این می ماند که استاد دانشگاه را به کارگری ببری .فقط اسراف است. |
|
موضوع:
نويسنده: سعبد قائدی
|
|
|
|
|
|
|
|
اشتباه حق ادمیان است ... و بازسازی ان را تبدیل به خال زیبای صورت انسان می کند...وگر نه سیاهی همه جا را می گیرد |
|
|
